Abstract: Polyester iyi termoplastik özelliklere sahiptir ve farklı sıcaklıklarda farklı değişiklikler üretir. Polyesterin term...
Polyester iyi termoplastik özelliklere sahiptir ve farklı sıcaklıklarda farklı değişiklikler üretir. Polyesterin termal değişimi, amorf ve kristal polimer bileşiklerinin termal değişimi arasındadır. Camsı geçiş sıcaklığının üzerinde, amorf bölgedeki yalnızca belirli bölümler, moleküler zincirler arasında küçük bir etkileşim kuvvetiyle hareket edebilir. Moleküler zincirler arasında büyük etkileşim kuvvetine sahip moleküler segmentlerin hareket etmesi hâlâ zordur ve tabii ki kristal alandaki moleküler zincirler hareket edemez. Yani lif sadece daha esnek gibi görünüyor ancak yüksek elastiklik durumu kadar iyi olması şart değil.
Isıtma 230-240°C'ye devam ettiğinde polyesterin yumuşama noktasına ulaşır, polyesterin amorf bölgesindeki moleküler zincir hareketi yoğunlaşır ve moleküller arası etkileşim kuvvetlerinin tümü dağılır. Şu anda, viskoz bir akış durumuna benzerken, kristal bölgedeki zincir Bölüm henüz sökülmemiştir, bu nedenle elyaf erimez, sadece yumuşar, ancak bu sırada elyafın kullanım değeri kaybolmuştur, bu nedenle baskı ve boyama işleminde bu sıcaklığın aşılmasına izin verilmez.
Polyesterin transfer baskısı, ısıtılmış moleküler zincirlerin amorf bölgede hareket etmesiyle elde edilir. Ancak sıcaklığın sıkı bir şekilde kontrol edilmesi gerekir. İzin verilen aralığı aşarsa kumaşın dokusu pürüzlü ve sert hale gelecektir; Polyester 258-263°C'lik yüksek bir sıcaklığa maruz bırakıldığında, polyester kristalizasyon bölgesindeki moleküler bölümler de hareket etmeye başlayacak ve elyaf eriyecektir. Bu sıcaklık polyesterdir. Erime noktası.
Polyester ısıyla sertleştiğinde, alınan farklı ısı nedeniyle elyafın mikro yapısı farklıdır. Ayar sıcaklığı 170-180°C olduğunda, çekmeli boyamada polyesterin dispers boyalar için emme kapasitesi çok düşüktür. 180°C'yi aştığında, polyesterin boyalar için emilim oranı, polyesterin kristalliğiyle ilişkili olan sıcaklık artışıyla orantılıdır. İlgili olarak, polyesterin kristalleşme hızı 170-180°C'de hızlı olduğundan, daha fazla kristal oluştuğu için boya daha az boyanır ve sıcaklığın artması makromoleküllerin oryantasyonunda bir azalmaya neden olabilir, dolayısıyla boyaların emilimi artar.
Polyester, yüksek sıcaklıktaki buharın etkisi altında uzun süre hidrolize olacak ve elyafın mukavemeti ve boyama performansı azalacaktır, ancak su içinde 140 OC'lik yüksek bir sıcaklığa ve ortam olarak su içeren bir boya banyosuna dayanabilir.
